Niets te doen

“In bijna alle groepen zijn er mensen die zich vervelen” Is vervelen het zelfde als niets te doen hebben? Nee, het is eerder het niet weten wat te doen. Hoe kun je zien of iemand niet weet wat te doen? Je kunt zien dat iemand niets doet. Niets doen is dus een uiterlijke vertoning van vervelen maar het is niet hetzelfde. Voor niets doen kiezen we bewust en bij verveling is het uitblijven van prikkels vaak de oorzaak. Als je iemand in een groep niets ziet doen kan het goed zijn dat deze persoon zich verveelt. Het kan echter ook zijn dat een persoon ervoor kiest om niets te doen. Het niets doen kan als functie hebben om lichamelijk of geestelijk te rusten. Het kan ook zijn dat het niets doen wordt gebruikt om andere activiteiten beter te laten functioneren. Denk aan, concentratie opbouwen, gedachtes ordenen of communicatie opvangen. Deze activiteiten zijn essentieel bij het functioneren binnen een groep.

Verder niks..

Let op je tellen

Voor een zondag best een zinvolle bezigheid. Liggend in je bed tel je de keren dat je te laat was op je werk, of de keren dat de klanten al voor de deur stonden terwijl jij nog niet eens de gang had betreden. Graag wil ik onder de aandacht brengen dat mensen op zondag ochtend vroeg een hobby beoefenen. Vaak sporten in verenigingsverband maar soms ook particulier in kleine groepjes. Ik mocht mij deze ochtend aansluiten bij een groep vergeten individuele. Ieder voor zichzelf maar toch voor een ander. De individuele zijn niet echt vergeten maar je staat er niet bij stil dat ze er zijn. Tot het moment dat je gevraagd wordt om je bij de groep aan te sluiten.

“Het stadion binnen gekomen is er een hele tribune gereserveerd voor ons. Wij zitten vol ongeduld te wachten tot we onze taak mogen starten. De sfeer op de tribune is gemoedelijk en het ziet er niet naar uit dat er elk moment iets gaat veranderen aan die sfeer. Nuu,… komt het er op aan. Iedereen om me heen houdt op met praten en tuurt geconcentreerd naar de baan. De  zenuwen nemen toe en de kou is al niet meer te voelen. Druk gebarend staan de mensen om mij heen op en laten zich na enkele seconden geconcentreerd weer zakken. Ik sta ook op en schreeuw op mijn aller hardst. Dan na ruim negentien minuten nadert het einde, nog een keer sta ik op en maak wilde gebaren. De taak zit er op, de opluchting en de voldoening. Het resultaat 25 ronden plus 5 km, eerste plaats bij de Dames”.

Afwezig of aanwezig?

Als je uitgelogd bent kun je inloggen

Als je ingelogd bent ben je aanwezig                      

Als je aanwezig bent ben je bezig

Als je bezig bent ben je niet bereikbaar

Als je niet bereikbaar bent ben je afwezig

log off

De grote scheuring

Er is een enorme kracht nodig om onder een olifant vandaan te komen . Er is een bovennatuurlijk kracht nodig om een nieuw leven ter wereld te brengen. Er is 700 TVolt nodig om een proton te kraken. Maar de meest destructieve kracht veroorzaakt de grote scheuring.

Er leefde eens een gemeenschap mensen op een klein stukje aarde. Het bewustzijn van een grotere stuk aarde was bij iedereen aanwezig. Maar de gelukzaligheid en de saam horigheid waren voldoende elastiek om het kleine stukje aarde genoeg te laten zijn. Om te overleven werden er elk jaar aan het einde van augustus, soms begin september, zaadjes geplant. Die vanaf die tijd vijf jaar de tijd hadden om te volgroeien. Als de plantjes rijp waren werden de vruchten van de plantjes genuttigd en de wortels verpot. Zo ging het vijfentwintig jaar. Er was elk jaar genoeg om van te leven. De vruchten waren voedselrijk en de mensen waren tevreden. Er waren 14 velden waar de plantjes stonden, allen in verschillende fase van de groei. Er was nog een 15de veld. Op dit veld stonden geen plantjes, dit was het veld waar de mensen bijeenkwamen om te praten over het groeien van de plantjes. Er werd gepraat over de prachtige bloeiperiode in januari maar er werd ook gepraat over de donkere zeven weken als de plantjes onder zwart plastic in winterslaap stonden. Het 15de veld was altijd een plek waar de mensen met veel plezier naar toe gingen. De taken van de mensen waren netjes verdeelt maar over het algemeen deed een ieder het zelfde werk, plantjes verzorgen. De luchten waren helder en zacht.

Op een morgen kwam er een handelsreiziger op het kleine stukje aarde. De handelsreiziger had een groot assortiment aan middeltjes bij zich. Er was een middeltje om plantjes sneller te laten groeien. Er was een middeltje dat maakt dat de plantjes minder water nodig hebben. De handelsreiziger had niet alleen middeltjes maar ook recepten uit verre oorden bij zich. Er waren recepten die beschreven wat de meest succesvolle kleur van de bloei is, alle andere kleuren dienen zo snel mogelijk te worden verwijderd. Er waren ook recepten die beschreven hoe mensen beter met de tijd om konden gaan, hier worden verzorger, planter en oogster gespecialiseerd. De handelsreiziger sprak weinig met de mensen. Hij stalde elke morgen zijn handelswaar uit en vertrok laat in de avond weer in zijn rijtuig naar de herberg. De handelsreiziger bleef net zo lang totdat alle recepten en middeltjes waren uitverkocht. Er werd zelfs gefluisterd dat de handelsreiziger bij het succes van de verkoop zelf nog een aantal recepten heeft uitgeschreven in een Oosters uitziend handschrift. 

De mensen bemerkte een verandering. Er kwamen grote verschillen tussen de mensen. Er waren drie kampen; de planters, de oogsters en de verzorgers. De planters en de oogsters die veel tijd overhadden vulde de nieuw gewonnen tijd met verkenning van het kleine stukje aarde, langzaam maar zeker werd voor hun het kleine stukje aarde groter. De verzorgers hadden het veel te druk met verzorgen en verloren langzaam de stem. Dit kwam doordat de stem niet meer gebruikt werd door de verzorgers omdat ze geen tijd en zin meer hadden om naar het 15de veld te gaan. De afwijkende gekleurde planten werden verwijdert en sommige velden werden een jaar eerder geoogst. Het gevolg was dat de vruchten minder voedzaam waren en de ontevredenheid onder de mensen groeide. Er werd vanaf de velden nog wel af en toe tegen elkaar geschreeuwd maar er werd zelden nog naar elkaar geluisterd. Veld 15 werd een uitgestorven winderige plek.

De handelsreiziger was totaal uitverkocht en besloot te vertrekken naar een Oosterlijk stukje aarde. Voordat hij op weg ging in zijn rijtuig trok hij langs de 14 velden. Het aanblik van de velden vol dezelfde planten en de uitgemergelde verzorgers deed hem enigszins bibberen. Maar het aanblik van de bezige planters en oogsters op de 13 nieuw aangelegde velden deed de handelsreiziger deugd. De uitbreiding wint het van de verzorging. De handelsreiziger maakte nog een laatste notitie “Daar waar plantjes ongeschreven groeiden, plukken wij nu de vruchten van de plantenkwekerij”.

een verzorger

Vrije periode

Na een lange vrije periode heb je tijd gehad om na te denken. Dit nadenken resulteert meestal in wilde nieuwe plannen voor de aankomende niet vrije periode. Nieuwe dingen uitproberen, oude hobby’s oppakken. Nu het einde van de vrije periode inzicht komt wordt het menens. Ik heb dat nu wel met heel veel plezier en enthousiasme bedacht maar nu moet het toch wel heel snel vorm krijgen. 

Zo heb ik twee jaar geleden het plan opgevat om mij te verdiepen in de kwaliteit van het eten. Hoe kun je er beter achter komen hoe het voedsel tot stand komt dan door het zelf te gaan verbouwen. Een stukje grond buiten de stad en aan het werk. Nu na twee jaar landelijk gevoel en modderige vingers valt het doek voor mijn eigen voedsel voorziening. 

Waar gaat het fout, te veel hooi op je vork. Er is een aantal zaken die me interesseren en die verdienen voldoende aandacht. Als de aandacht onvoldoende wordt valt de interesse ook weg. In deze vrije periode heb ik me dus vooral gericht op projecten die al lopend zijn. Toch zijn er altijd de nieuwe plannen. Misschien worden deze nieuwe plannen in een volgende vrije periode verder geperfectioneerd.

Deze ochtend niet in de brievenbus

Geïnspireerd op: “deze ochtend in de brievenbus“

 

Het nieuws niet op de deurmat. Er is vandaag geen nieuws, niet op papier tenminste. De schrik is groot ik zie het al halverwege de trap. Heeft het nog zin om de trap verder af te dalen? Ik ga terug op mijn bed liggen tot ik de brievenbus hoor. Geen oplossing, ik zet mijn tweede vaste ritueel (in), koffie. Het nieuws gaat niet komen vandaag. Ik raadpleeg de nieuws site. “Als u vanochtend uw krant niet heeft ontvangen en u geeft dit vóór 11.00 uur aan ons door, dan zorgen wij ervoor dat uw verzoek tot nabezorging nog diezelfde dag in behandeling wordt genomen.” Het is 11.05 uur. 

Ik ben blij dat ik vanavond op het bericht van een mede blogger stuitte. Een prachtig geschenk op de deurmat, papieren bladzijde vol mooie herinneringen.

Tulp in zicht

Het land is maakbaar. Nu we internationaler worden en multicultureler moeten we een andere manier zoeken om ons Nederland te onderscheiden. In de Verenigde Arabische Emiraten hebben ze daar een manier voor gevonden. Palmeiland voor de kust van Dubai. Het palmeiland staat symbool voor het prachtige land met zijn uitgestrekte droge vlakte. Een ieder die met een helikopter of gewoon een vliegtuig Dubai met een bezoekje vereerd kan genieten van dit nationale symbool. 

Kunstmatig land creëren dat kunnen we in Nederland ook, we doen het al gedeeltelijk in Dubai. Het export product van Nederland is de tulp, we plaatsen een tulp voor de kust van Nederland. We gebruiken groen zand voor de steel en de bladeren en rood, wit of geel zand voor de bloem. Een ieder zal weten waar Nederland ligt. Iedereen zal weten wat Nederland uitstraalt; identiteit creëer jezelf! 

Misschien heeft de Noordzee wel iets heel anders in haar hoofd bijvoorbeeld een vis want dat zijn toch de oorspronkelijke bewoners.

 

bron: Volkskrant 24-07-08

Hallo wereld!

Dit is mijn eerste geplaatste bericht. Graag ga ik met de makers van deze site mee en schrijf ik hier dan ook een bericht die gaat over de eerste stappen op de blog wereld. Of moet ik schrijven in de blog wereld? De toon is gezet. Hallo wereld, ik ben niet de eerste die hier een voetprofiel maakt maar voor mij is het een grote stap. Bloggen lijkt mij een fijne manier van communiceren. Je kunt niet alleen peilen hoe anderen denken over posts (oei) maar je komt er denk ik ook heel snel achter wat je er zelf van denkt. Ik heb geen verwachting, behalve de verwachting die ik in de vorige regel schreef.

De eerste stappen zijn duidelijk gezet maar de tred is tergend langzaam en onevenwichtig.