De zomerhit

De Storm

Rende vous in het groen, iedereen komt met eigen vervoer. De eerste bepalen de plek en verzorgen de versnaperingen. De tweede legt het beeld vast. De laatste profiteert en geniet van de eerste twee. Wat een mooie dag voor een picknick, wat een mooie avond voor een voorstelling. De bosgeesten zijn ons gunstig gezind en openen de podium gordijnen voor ons. Ons beeld is een prachtige berg aangespoelde rotzooi aangevoerd door pallets. Verder speelt de muziek vanaf de boeg en speelt de wind met de mast.

De geest, vernoemd naar het wasmiddel merk Ariel, leidt ons in en door het verhaal. De Hertog van Milaan, Prospero, wordt samen met zijn dochter verbannen naar een mysterieus eiland. Zijn op macht beluste broer en de koning van Napels hebben dit op hun geweten. Als de koning zijn dochter uithuwelijkt in een ver Afrikaans land ziet  Prospero een kans om wraak te nemen op zijn broer en de koning van Napels. De koning van Napels en zijn gevolg, waaronder zijn zoon en de broer van Prospero, zijn op de terug weg en komen dicht langs het eiland. Prospero beveelt zijn eiland geest om een schipbreuk in scene te zetten. Iedereen spoelt ongeschonden en verdeelt aan op het eiland. De koning samen met de broer van Proper en de zoon van de koning van Napels in zijn eentje. Proper koppelt zijn dochter met de zoon van de koning van Napels. De twee zijn opslag verliefd en hebben weinig overredingskracht nodig om een toekomst samen voor te stellen. De koning en de broer van Proper worden door de geesten van het eiland nog en tijdje in het ongewisse gelaten. De broer staat op het punt de koning te vermoorden  en de koning is nog altijd in de veronderstelling dat zijn zoon is verdronken als gevolg van de schipbreuk. Op het eiland leeft ook nog een afzichtelijk mensman, Caliban. Caliban is de zoon van een inmiddels overleden verbannen heks. Caliban is de onwillige slaaf van Proper. Caliban verraad zijn meester en gaat in zee met de door drank gedrenkte sommelier van de koning van Napels. Caliban en de sommelier bereiden een mislukte aanslag op het leven van Proper. De geest van Proper speelt als een maarschalk van Napoleon alle poppetjes tegen elkaar uit tot het zelfde doel. Spijt en berouw voor de afzetting van Proper en re-integratie voor de functie van Hertog van Milaan voor Proper. Iedereen toont berouw en Proper wordt door het publiek in eren hersteld.

De tribune is afgeladen vol. Het is magisch om te horen dat zo’n massa zon stil en geconcentreerd kan zijn. De geest Ariel speelt wonder schoon. Ariel mag schreeuwen, zingen, springen en dansen. Het schreeuwen wordt zingen en het springen wordt dansen. De dochter van Prospero wordt onbevangen neergezet door een actrice die in dubbelrollen laat zien dat ze ook weelderig en onbezonnen kan acteren. De relatie tussen Prospero en zijn broer wordt niet groot uitgespeeld het stuk streeft naar berouw en vergeving. De goede afloop is belangrijker dan hunkering naar macht en zelfverrijking.  Dit geeft mij een bevreemdend gevoel in een tijd van bonussen en staatssteun. Het enige personage die verandering ondergaat in het verhaal is Caliban. Caliban, de eenzame zoon van de overleden heks  Sycorax De slaafse Caliban woont als onaangepaste mutant geisoleerd op het eiland. Als Prospero met zijn dochter aanspoelt leert Prospero Caliban praten. In ruil daarvoor laat Caliban alle vruchtbare en interessante plekjes van het eiland zijn. Caliban is sinds zijn vergrijp richting de dochter van Prospero de onderdanige slaaf. “Was het me maar gelukt dan liep het hele eiland over van Calibaantjes”. Caliban ziet zijn kans om van zijn meester af te komen als het schip van de Koning aanspoelt. Caliban stelt zichzelf in dienst van de sommelier in ruil voor een aanslag op het leven van Prospero. Uiteindelijk toont Caliban berouw en is weer slaaf van Prospero.

Perslucht

Als je tegenover een benzine pomp woont mag je je gelukkig prijzen. De pomp wordt druk bezocht als de benzine prijzen laag zijn. Als de benzine prijzen laag zijn heb je ook veel kans op het zien van auto’s die je nooit eerder hebt gezien, uit naastgelegen dorpen en landen. Het gaat goed met de economie. De klanten in het superwinkeltje met het beperkte dure assortiment betalen niet alleen de benzine maar nemen er ook nog iets lekkers bij. Bij de auto terug gekomen is wat er lekker uitzag meestal toch niet zo lekker, maar ach het gaat goed met de wereld. Op zwarte olie dagen zoals een paar maanden geleden is het rustig bij de pomp, de mensen die er komen tanken niet helemaal vol en zijn snel weer weg. Nu is het interessant om te kijken of je dezelfde auto’s herkent. Nemen ze dezelfde pomp steeds of dagen ze zichzelf uit.

Maar wat kunnen we leren van de perslucht. Het eerste wat mij opvalt is dat de perslucht eigenlijk altijd aan de verkeerde kant van de benzine pomp staat. Het moet niet aan het einde maar aan het begin staan. Als je lege banden hebt moet je die vullen voor dat je je tank kan vullen. Met een beetje perslucht kun je net wat langer doorrijden voor de volgende tankbeurt. Ten tweede valt mij op dat mensen die bij de perslucht staan verdacht overkomen. Vaak lopen ze een paar rondjes om de auto, schoppen tegen de banden en soms gluren ze nog even op de knieën onder de auto.  Rare plekken zijn benzinepompen, een stukje niemandsland waar de handel in perslucht gedoogt wordt.