Er is een enorme kracht nodig om onder een olifant vandaan te komen . Er is een bovennatuurlijk kracht nodig om een nieuw leven ter wereld te brengen. Er is 700 TVolt nodig om een proton te kraken. Maar de meest destructieve kracht veroorzaakt de grote scheuring.
Er leefde eens een gemeenschap mensen op een klein stukje aarde. Het bewustzijn van een grotere stuk aarde was bij iedereen aanwezig. Maar de gelukzaligheid en de saam horigheid waren voldoende elastiek om het kleine stukje aarde genoeg te laten zijn. Om te overleven werden er elk jaar aan het einde van augustus, soms begin september, zaadjes geplant. Die vanaf die tijd vijf jaar de tijd hadden om te volgroeien. Als de plantjes rijp waren werden de vruchten van de plantjes genuttigd en de wortels verpot. Zo ging het vijfentwintig jaar. Er was elk jaar genoeg om van te leven. De vruchten waren voedselrijk en de mensen waren tevreden. Er waren 14 velden waar de plantjes stonden, allen in verschillende fase van de groei. Er was nog een 15de veld. Op dit veld stonden geen plantjes, dit was het veld waar de mensen bijeenkwamen om te praten over het groeien van de plantjes. Er werd gepraat over de prachtige bloeiperiode in januari maar er werd ook gepraat over de donkere zeven weken als de plantjes onder zwart plastic in winterslaap stonden. Het 15de veld was altijd een plek waar de mensen met veel plezier naar toe gingen. De taken van de mensen waren netjes verdeelt maar over het algemeen deed een ieder het zelfde werk, plantjes verzorgen. De luchten waren helder en zacht.
Op een morgen kwam er een handelsreiziger op het kleine stukje aarde. De handelsreiziger had een groot assortiment aan middeltjes bij zich. Er was een middeltje om plantjes sneller te laten groeien. Er was een middeltje dat maakt dat de plantjes minder water nodig hebben. De handelsreiziger had niet alleen middeltjes maar ook recepten uit verre oorden bij zich. Er waren recepten die beschreven wat de meest succesvolle kleur van de bloei is, alle andere kleuren dienen zo snel mogelijk te worden verwijderd. Er waren ook recepten die beschreven hoe mensen beter met de tijd om konden gaan, hier worden verzorger, planter en oogster gespecialiseerd. De handelsreiziger sprak weinig met de mensen. Hij stalde elke morgen zijn handelswaar uit en vertrok laat in de avond weer in zijn rijtuig naar de herberg. De handelsreiziger bleef net zo lang totdat alle recepten en middeltjes waren uitverkocht. Er werd zelfs gefluisterd dat de handelsreiziger bij het succes van de verkoop zelf nog een aantal recepten heeft uitgeschreven in een Oosters uitziend handschrift.
De mensen bemerkte een verandering. Er kwamen grote verschillen tussen de mensen. Er waren drie kampen; de planters, de oogsters en de verzorgers. De planters en de oogsters die veel tijd overhadden vulde de nieuw gewonnen tijd met verkenning van het kleine stukje aarde, langzaam maar zeker werd voor hun het kleine stukje aarde groter. De verzorgers hadden het veel te druk met verzorgen en verloren langzaam de stem. Dit kwam doordat de stem niet meer gebruikt werd door de verzorgers omdat ze geen tijd en zin meer hadden om naar het 15de veld te gaan. De afwijkende gekleurde planten werden verwijdert en sommige velden werden een jaar eerder geoogst. Het gevolg was dat de vruchten minder voedzaam waren en de ontevredenheid onder de mensen groeide. Er werd vanaf de velden nog wel af en toe tegen elkaar geschreeuwd maar er werd zelden nog naar elkaar geluisterd. Veld 15 werd een uitgestorven winderige plek.
De handelsreiziger was totaal uitverkocht en besloot te vertrekken naar een Oosterlijk stukje aarde. Voordat hij op weg ging in zijn rijtuig trok hij langs de 14 velden. Het aanblik van de velden vol dezelfde planten en de uitgemergelde verzorgers deed hem enigszins bibberen. Maar het aanblik van de bezige planters en oogsters op de 13 nieuw aangelegde velden deed de handelsreiziger deugd. De uitbreiding wint het van de verzorging. De handelsreiziger maakte nog een laatste notitie “Daar waar plantjes ongeschreven groeiden, plukken wij nu de vruchten van de plantenkwekerij”.
een verzorger
Als je tegenover een benzine pomp woont mag je je gelukkig prijzen. De pomp wordt druk bezocht als de benzine prijzen laag zijn. Als de benzine prijzen laag zijn heb je ook veel kans op het zien van auto’s die je nooit eerder hebt gezien, uit naastgelegen dorpen en landen. Het gaat goed met de economie. De klanten in het superwinkeltje met het beperkte dure assortiment betalen niet alleen de benzine maar nemen er ook nog iets lekkers bij. Bij de auto terug gekomen is wat er lekker uitzag meestal toch niet zo lekker, maar ach het gaat goed met de wereld. Op zwarte olie dagen zoals een paar maanden geleden is het rustig bij de pomp, de mensen die er komen tanken niet helemaal vol en zijn snel weer weg. Nu is het interessant om te kijken of je dezelfde auto’s herkent. Nemen ze dezelfde pomp steeds of dagen ze zichzelf uit.
