Als je tegenover een benzine pomp woont mag je je gelukkig prijzen. De pomp wordt druk bezocht als de benzine prijzen laag zijn. Als de benzine prijzen laag zijn heb je ook veel kans op het zien van auto’s die je nooit eerder hebt gezien, uit naastgelegen dorpen en landen. Het gaat goed met de economie. De klanten in het superwinkeltje met het beperkte dure assortiment betalen niet alleen de benzine maar nemen er ook nog iets lekkers bij. Bij de auto terug gekomen is wat er lekker uitzag meestal toch niet zo lekker, maar ach het gaat goed met de wereld. Op zwarte olie dagen zoals een paar maanden geleden is het rustig bij de pomp, de mensen die er komen tanken niet helemaal vol en zijn snel weer weg. Nu is het interessant om te kijken of je dezelfde auto’s herkent. Nemen ze dezelfde pomp steeds of dagen ze zichzelf uit.
Maar wat kunnen we leren van de perslucht. Het eerste wat mij opvalt is dat de perslucht eigenlijk altijd aan de verkeerde kant van de benzine pomp staat. Het moet niet aan het einde maar aan het begin staan. Als je lege banden hebt moet je die vullen voor dat je je tank kan vullen. Met een beetje perslucht kun je net wat langer doorrijden voor de volgende tankbeurt. Ten tweede valt mij op dat mensen die bij de perslucht staan verdacht overkomen. Vaak lopen ze een paar rondjes om de auto, schoppen tegen de banden en soms gluren ze nog even op de knieën onder de auto. Rare plekken zijn benzinepompen, een stukje niemandsland waar de handel in perslucht gedoogt wordt.
